ساختار مواد افزودنی خوراک

ساختار افزودنی های خوراک عمدتاً شامل جنبه های زیر است:
ساختار فیزیکی: ساختار فیزیکی مواد افزودنی خوراک معمولاً شامل یک بشکه تخلیه و یک لوله تغذیه است. کف بشکه تخلیه دارای یک دهانه متصل به داخل کانال تغذیه است و دهانه آن با یک صفحه فشار متحرک پوشیده شده است. لوله تغذیه شامل یک بخش عمودی است که به صورت عمودی و یک بخش شیبدار به سمت بالا مرتب شده است. قسمت عمودی و قسمت شیبدار به صورت یک تکه چیده شده اند. انتهای بالایی قسمت عمودی آب بندی شده و به دهانه متصل می شود و انتهای پایینی قسمت عمودی به قسمت جلویی قسمت شیبدار متصل می شود. انتهای بخش شیبدار یک پورت تخلیه را تشکیل می دهد.
ترکیب شیمیایی: ترکیب شیمیایی افزودنی‌های خوراک متنوع است که عمدتاً شامل دسته‌های زیر می‌شود:
افزودنی های ویتامین: مانند ویتامین های A، D، E، K و ویتامین های B و غیره برای حفظ عملکرد طبیعی فیزیولوژیکی حیوانات و ارتقای متابولیسم استفاده می شود.

مواد افزودنی عناصر کمیاب: مانند مس، آهن، روی، منگنز، ید، سلنیوم و غیره در فعالیت های آنزیمی و متابولیسم انرژی در حیوانات شرکت می کنند.
افزودنی های اسید آمینه: مانند لیزین، متیونین، تریپتوفان و ... واحدهای اساسی پروتئین هستند و برای رشد حیوانات ضروری هستند.
فرآورده های آنزیمی: مانند زایلاناز، فیتاز و غیره، قابلیت هضم خوراک دام را بهبود می بخشد و سرعت رشد را افزایش می دهد.
آنتی بیوتیک ها: مانند پنی سیلین، استرپتومایسین و غیره، اثرات ضد باکتریایی و ضد التهابی دارند و باعث رشد حیوانات می شوند.
سایر افزودنی‌ها: از جمله عوامل ضد باکتری، ضد انگلی، تقویت‌کننده‌های ایمنی و غیره برای بهبود مقاومت حیوانات به بیماری استفاده می‌شوند.
مکانیسم اثر: از وظایف اصلی افزودنی‌های خوراک می‌توان به تغذیه دام، تقویت رشد، بهبود راندمان تولید و افزایش مقاومت در برابر بیماری‌ها اشاره کرد. به عنوان مثال، ویتامین ها و عناصر کمیاب در فرآیند متابولیک و فعال شدن آنزیم در حیوانات شرکت می کنند، اسیدهای آمینه واحدهای اساسی پروتئین هستند و آماده سازی آنزیمی قابلیت هضم غذا را برای حیوانات بهبود می بخشد.
‌کاربرد بازار: افزودنی‌های خوراک به‌طور گسترده در دامپروری از جمله خوراک خوک، مرغ، گاو، گوسفند و سایر حیوانات استفاده می‌شود و در آبزی پروری نیز استفاده می‌شود. در استفاده و مدیریت افزودنی های خوراک در کشورها و مناطق مختلف تفاوت هایی وجود دارد. برخی کشورها و مناطق محدودیت ها و نظارت های شدیدی بر استفاده از افزودنی های خوراک دارند.